It takes two to tango!

Soms kom je in situaties waarin je helemaal niet wilt zijn. Bijvoorbeeld als alles tegen zit of wanneer het lijkt dat je alleen maar pech hebt. Je komt dan met vragen te zitten als: Wat is er gebeurd? Wat heb ik fout gedaan?

Zelfreflectie is goed, zolang dat niet omslaat is zelfdestructie. Niemand is zonder fouten en verbeterpunten zijn er altijd. Maar dat geldt voor alle partijen. Het zegt ook wat over de kwaliteit van de manager zelf, wanneer deze alleen maar klaagt over de kwaliteit van zijn medewerkers.

Zwartepieten, d.w.z. alle schuld bij de ander neerleggen of alle schuld op je nemen, leidt niet tot oplossingen.

Het moment van genieten ligt in het heden

Mijn to do lijstje blijkt niet tegen de zon te kunnen! Dank je wel Wendy dat ik hem mag gebruiken. Belangrijker dan te schrijven of te praten over "het genieten", is het genieten zelf. En dan niet morgen met grote dromen en plannen over hoe, met wie en wanneer we gaan genieten. Of door terug te denken aan hoe we hadden kunnen genieten of hebben genoten.

Genieten kun je het beste nu en van alles of zelfs niets.

Hetgeen de één aanbidt, kan de ander verafschuwen.

Carnaval is één van de periode waarin onze kleine land nog smaller wordt. De periode van stereotypen en stigmatisering. De ietwat koele, verstandige en vooral nuchtere Noorderling tegen de Bourgondische en vooral niet nuchtere Zuiderling.

Carnaval omschrijven ligt tussen uitersten. Van één groot feest van ongedwongenheid tot vier dagen van verplichte losbandigheid. De waarheid ligt niet in het midden. Zoals jij het ervaart, zo is het! Die waarheid verandert alleen als ons beeld en/of ervaring verandert.

Als het geheim van het succes in boeken zou staan, hoef je alleen te kunnen lezen.

Het geheim van een succesvolle kok staat niet in zijn kookboek. In het kookboek staan recepten. De combinatie van kennis en vaardigheid alsmaar blijven vernieuwen en toepassen, resulteert in creaties die alom bewondering oproepen.

Je sais, je sais que je sais jamais, schreef een beroemde culinaire grootheid. Ik weet, ik weet, dat ik nooit weet. Er is altijd meer te leren, uit te proberen, te vernieuwen etc. In en buiten de keuken.

Doen kunnen we alles, maar dan ook alleen allen tezamen

Met dank aan vriend Ferry, deze uitspraak van Koningin Juliana. Heel toepasselijk toen ik zojuist een email opende van een organisatie die vol in beweging is. Veel veranderingen tegelijk, waarvan sommigen zelfs redelijk complex.

Vooruitgang die alleen gemeten kan worden in kleine stapjes en succesjes. Het zoeken naar de gemakkelijkste weg is een menselijke eigenschap. Daar is niets mis mee zolang jouw weg maar leidt naar het gemeenschappelijke doel. Anders wordt de weg van samenwerking een wirwar van wegen en weggetjes die uiteindelijk nergens toe leiden.

Walk the talk.

Doe wat je beloofd. Wees consistent in je daden m.b.t. hetgeen je in woorden en gedrag uitdrukt. Dat is de boodschap van deze slogan. Maar ik zie hierin ook een tweede betekenis. Die van communicatie. Belangrijke berichten niet alleen schriftelijk communiceren of eenmalig via peptalks. Walk the talk. Loop letterlijk de organisatie in en bespreek het bericht. Was het duidelijk, zijn er vragen, wat is de feedback? Iedereen verwerkt informatie op zijn eigen manier en in zijn eigen snelheid. Belangrijke berichten moet je consistent en continue herhalen, uitleggen, toelichten als je wilt dat ze begrepen worden.

Beter boter bij de vis dan boter op je hoofd.

Wie durft en kan beweren dat hij of zij geen boter op zijn hoofd heeft? Dat we aanmerkingen op anderen hebben, terwijl we zelf nou ook niet bepaald feilloos zijn.
Blijf in ieder geval uit de zon of weg van de oven, als je boter op je hoofd hebt. Dat is het gezegde. Boter bij de vis en alles de oven in! Dan werkt boter veel beter.