One will never excel, if one stays at the safe side

De definitie van gevaar en risico durven lopen verschilt nogal per persoon. De één zoekt constant naar nieuwe uitdagingen. De ander zou hetzelfde "nog niet voor een miljoen doen".
De avonturier is "thrilled" bij het overstijgen van grenzen. De voorzichtige mens krijgt alleen al bij de gedachte koude rillingen."

Het valt voor de meeste mensen niet mee om uit de veilige zone te komen. Om iets uitzonderlijks te bereiken, moet je het lef hebben om het bekende vertrouwde te verlaten. Naarmate je daar beter in slaagt, wordt het steeds gemakkelijker om de drempel te nemen.

Een woestijn is niets anders dan een grote hoop van heel veel zandkorrels

Naar grote organisaties wordt vaak met bewondering en ontzag opgekeken. Indien je werkt bij bijvoorbeeld een multinational met 100.000 of meer medewerkers, dan lijkt het alsof je bijdrage of jezelf niet meetelt. Jouw invloed op het grote geheel is immers nietig of in ieder geval nauwelijks waarneembaar.

Resultaten van grote concerns ontstaan door het optellen van alle individuele resultaten. Het grote concern lijkt machtig maar is geen zelfstandige entiteit die beslissingen kan nemen en zaken kan veranderen. Het zijn alleen de individuen en de samenwerking tussen die individuen die een organisatie groot en machtig kunnen maken.

De grootte van de zandkorrels kan verschillen van zeer klein tot rotsblokken. Maar alleen door ze samen te voegen ontstaan er reusachtige bergen.

Often it seems impossible, until it is done.

De grootste blokkade zijn we meestal zelf. "Dat lukt toch niet, dat kan ik niet." Vooroordelen en vooringenomen voordat er zelfs maar een poging ondernomen is. Wordt er wel aangepakt en doorgezet, dan blijken bergen vaak niet meer dan heuvels. Dan schieten de beren op de weg angstig de struiken in bij één keer boe roepen.

De poging ondernemen geeft soms al de voldoening, ook al valt het eindresultaat wat tegen. Onbevangen gewoon proberen. Doorzetters blijven dat doen. Leren van de ervaring en opnieuw proberen.

"Er kan maar één winnaar zijn" bestaat meestal niet, één winnend team bijna altijd wel.

Vriendschap en vrienden zijn een groot goed. Ze zijn er altijd wanneer ze nodig zijn. Ik woon in Valkenswaard. Dat is een leuke gemeenschap die levendig blijft door vele "vrijwilligers" activiteiten. Hoe sterk die band kan zijn, blijkt dit weekeinde.

 

Crescendo, één van de buurtschappen die meedoet aan het jaarlijkse bloemencorso, werd getroffen door brand. Gelukkig waren er geen persoonlijke ongelukken. Hun wagen is echter wel grotendeels afgebrand.

 

Tijdens het corso "strijden' de buurtschappen om de hoogste eer. Zonder dat het gevraagd wordt, blijkt elkaar helpen in tijd van nood nog belangrijker te zijn. Onmiddellijk na de brand kwam uit alle hoeken hulp. Van rivaliserende buurtschappen en van vele anderen. Welk team het corso ook gaat winnen, feitelijk heeft de gemeenschap veel meer gewonnen.

Geen regenboog zonder zon en regen

Indien een dal niet zou bestaan zou er ook geen berg zijn. Als de aarde omhoog gestuwd wordt tot een berg, ontstaat automatisch een dal. Licht kun je alleen waarnemen als het rond het licht donker is. Tegenstellingen die onafscheidelijk zijn, ze horen bij elkaar.

Indien de wereld vlak zou zijn, dan zou het saai worden. Saaiheid kun je doorbreken, je kunt je leven kleur geven. De wonderschone kleuren van de regenboog die ontstaan uit zonneschijn en regen. Het mooiste ontstaat meestal alleen uit wat voorafgaande opoffering.

Aan het einde komt alles goed, anders is het nog niet het einde.

Aan het einde komt alles goed. Is het nog niet goed? Dan is het nog niet het einde! Een interessante levensfilosofie. Ongetwijfeld de one liner van positief ingestelde personen. Blijven doorgaan, ondanks de moeilijkheden onderweg en nooit opgeven. "It ain't over till the fat lady sings" schreef ik al eens.

 

Maar als het einde er wel is, dan is het goed. Het is gedaan, het is klaar, meer zat er niet in. Wat en hoe je het ook hebt aangepakt en ondernomen, je hebt gegeven wat je dacht dat je moest geven. Tevreden kunnen zijn met het eindresultaat, impliceert stoppen met je af te vragen. Heb ik alles gegeven? Had ik niet meer kunnen doen? Wat als?
Neen, het is wat het is en meer wordt het niet. Dan is aan het einde inderdaad alles goed.

Niets hoeft, paarden wel

Loesje schrijft: Troost je, soms begrijp ik ook niets van mezelf. Uitspraken, dingen die je schrijft of hebt gezegd, die achteraf alleen maar vraagtekens oproepen. Hoe lang je ook nadenkt, je weet bij God niet meer waarom?

Of het zijn dingen die je hebt gedaan. Gedrag wat je niet meer kunt verklaren. Waar achteraf misschien zelfs wat schaamte over ontstaat. Je kunt communiceren en je gedragen vanuit de gedachte dan niets hoeft en alles mag.

Maar vaak hoeft iets wel en niet alleen bij paarden. En soms mag iets niet, ook al ben je goed beslagen. Mag je paarden hoeven? Of hoef je een paard niet te mogen? Zijn het woordspelletjes? Of is het weten te relativeren vanuit een diepere gedachte?

Wie het weet mag het zeggen. Of schrijven. Of tonen.