Zonder tegenwind stijgt geen enkele vlieger op.

Wanneer alles tegenzit, is het moeilijk om positief te blijven. Het is leuk om te weten dat er licht schijnt aan het einde van de tunnel. Daar heb je niet zoveel aan wanneer je aan het begin of in het midden van de tunnel staat. Wanneer terug gaan geen zin heeft zit er niets anders op dan verder te zwoegen.

Dat is de keerzijde van succes en je doel bereiken. Zonder, soms zelfs bovenmatige, inspanning is er geen succes. Alles wat geen of nauwelijks inspanning vraagt, geeft weinig voldoening. De mate van voldoening is verbonden met de mate van inspanning. Het is niet altijd prettig om tegenwind te hebben, laat staan die te gaan opzoeken. Iedereen weet dat fietsen met een sterke wind in de rug veel aangenamer is, dan de tegenovergestelde richting te moeten gaan. Feit is wel dat tegenwind het beste uit ons boven kan halen en ons kan aanzetten tot prestaties die we nooit hadden durven dromen.

Als je achter de kudde aanloopt, loop je altijd in de shit.

 Met dank aan May Brom voor de inspiratie. Om er nog maar één bij te doen: Deze quote is een waarheid als een koe. Waarom gedragen we ons te vaak als kuddedieren? Door het bestuderen van het gedrag van dieren, weten we dat een kudde bescherming en veiligheid biedt. Maar ook een zeer strakke hiërarchie kent, waarin iedereen zijn of haar plaats heeft. Op het moment dat je wilt afwijken, wordt die plaats je, soms hardhandig, duidelijk gemaakt door degenen die hoger staan in de hiërarchie.

We hebben geleerd ons lot in ons werk en ons leven te accepteren. Omdat we dat lot toch niet kunnen veranderen. Wie voor een dubbeltje geboren is wordt nooit een kwartje. Het zijn anderen die mijn lot bepalen. Voor sommige is dat een religieuze levensfilosofie. Insjallah of Deo volente, bij Gods wil. Anderen weigeren te accepteren dat ze geen controle hebben over hun leven. En jij? Wanneer ga jij naar links, als de kudde naar rechts gaat?

Als je niet gelooft in je kwaliteiten, zal je ze nooit ontdekken.

Er wordt vaker getwijfeld aan het bezitten van kwaliteiten dan dat ze verrasend ontdekt worden. De uitroep "Kan ik toch niet" wordt vaker gebruikt dan "Wil ik best proberen. Zonder stimulatie van het zelf proberen, wordt afhankelijkheid gekweekt. Zolang er geen poging ondernomen is, is het uitermate twijfelachtig of je iets niet kunt.

Je bent wellicht gaan geloven, wat anderen je willen doen laten geloven. Helaas gaan die gevoelens van "dat kan ik toch niet of dat begrijp ik toch niet" gepaard met jezelf als minder kwalificeren of je door anderen als minder laten kwalificeren. Na diverse pogingen mag je best constateren dat het voor de vis onmogelijk is om in een boom te klimmen. Laat echter je waarde oordeel achterwege. Jij kunt weer niet uren onder water blijven.

Adventure is always calling. The question is; Will you go?

Op 4 oktober 2014 is de Volvo Ocean Race gestart. Een uitputtende wedstrijd kijken de meeste mensen het liefste vanuit de luie stoel op tv met een drankje onder handbereik. Het valt niet mee om de comfortzone te verlaten. Alleen als we er echt op letten zijn gewoontes te doorbreken. Zelfs op de half-automaat, laat staan de vol-automaat doen we de dingen zoals we die altijd deden.

Comfortabel in je warme stoel met je favoriete drankje of keihard werken op een onstuimige boot terwijl je zout water wegslikt. De meesten zouden het wel weten, denk ik.

"Als je denkt dat avonturen gevaarlijk zijn moet je de gewoonte eens proberen. Die is dodelijk." schreef Paulo Coelho. Het avontuur roept altijd, Jij bepaalt hoe je antwoord geeft.

Lack of time is often confused with lack of direction

Kent u het liedje van Herman van Veen nog; Opzij, opzij, wij hebben ongelooflijke haast. Tijd en tijdsgebrek kenmerkt het leven van veel mensen. Mensen klagen vaak over gebrek aan tijd, terwijl het gebrek aan richting het echte probleem is.

Time management is vooral een kwestie van kiezen. Zaken die geen onmiddellijke aandacht nodig hebben, parkeren totdat de kwesties aan de beurt zijn. Niet alles maar blijven controleren maar op anderen durven te vertrouwen. Accepteren dat er fouten gemaakt worden. Zelf je agenda beheren en geen speelbal zijn.

Geen stress, tijd hebben begint met het besef dat de hoeveelheid hooi op je vork bespreekbaar is. Soms moeten daarvoor de claims van anderen wat inbinden. Veel vaker moet je zelf wat inbinden. De hoeveelheid "stress" in je leven is vooral gekoppeld aan de keuzes die je bereid bent te maken.

One will never excel, if one stays at the safe side

De definitie van gevaar en risico durven lopen verschilt nogal per persoon. De één zoekt constant naar nieuwe uitdagingen. De ander zou hetzelfde "nog niet voor een miljoen doen".
De avonturier is "thrilled" bij het overstijgen van grenzen. De voorzichtige mens krijgt alleen al bij de gedachte koude rillingen."

Het valt voor de meeste mensen niet mee om uit de veilige zone te komen. Om iets uitzonderlijks te bereiken, moet je het lef hebben om het bekende vertrouwde te verlaten. Naarmate je daar beter in slaagt, wordt het steeds gemakkelijker om de drempel te nemen.

Een woestijn is niets anders dan een grote hoop van heel veel zandkorrels

Naar grote organisaties wordt vaak met bewondering en ontzag opgekeken. Indien je werkt bij bijvoorbeeld een multinational met 100.000 of meer medewerkers, dan lijkt het alsof je bijdrage of jezelf niet meetelt. Jouw invloed op het grote geheel is immers nietig of in ieder geval nauwelijks waarneembaar.

Resultaten van grote concerns ontstaan door het optellen van alle individuele resultaten. Het grote concern lijkt machtig maar is geen zelfstandige entiteit die beslissingen kan nemen en zaken kan veranderen. Het zijn alleen de individuen en de samenwerking tussen die individuen die een organisatie groot en machtig kunnen maken.

De grootte van de zandkorrels kan verschillen van zeer klein tot rotsblokken. Maar alleen door ze samen te voegen ontstaan er reusachtige bergen.

Often it seems impossible, until it is done.

De grootste blokkade zijn we meestal zelf. "Dat lukt toch niet, dat kan ik niet." Vooroordelen en vooringenomen voordat er zelfs maar een poging ondernomen is. Wordt er wel aangepakt en doorgezet, dan blijken bergen vaak niet meer dan heuvels. Dan schieten de beren op de weg angstig de struiken in bij één keer boe roepen.

De poging ondernemen geeft soms al de voldoening, ook al valt het eindresultaat wat tegen. Onbevangen gewoon proberen. Doorzetters blijven dat doen. Leren van de ervaring en opnieuw proberen.

"Er kan maar één winnaar zijn" bestaat meestal niet, één winnend team bijna altijd wel.

Vriendschap en vrienden zijn een groot goed. Ze zijn er altijd wanneer ze nodig zijn. Ik woon in Valkenswaard. Dat is een leuke gemeenschap die levendig blijft door vele "vrijwilligers" activiteiten. Hoe sterk die band kan zijn, blijkt dit weekeinde.

 

Crescendo, één van de buurtschappen die meedoet aan het jaarlijkse bloemencorso, werd getroffen door brand. Gelukkig waren er geen persoonlijke ongelukken. Hun wagen is echter wel grotendeels afgebrand.

 

Tijdens het corso "strijden' de buurtschappen om de hoogste eer. Zonder dat het gevraagd wordt, blijkt elkaar helpen in tijd van nood nog belangrijker te zijn. Onmiddellijk na de brand kwam uit alle hoeken hulp. Van rivaliserende buurtschappen en van vele anderen. Welk team het corso ook gaat winnen, feitelijk heeft de gemeenschap veel meer gewonnen.

Geen regenboog zonder zon en regen

Indien een dal niet zou bestaan zou er ook geen berg zijn. Als de aarde omhoog gestuwd wordt tot een berg, ontstaat automatisch een dal. Licht kun je alleen waarnemen als het rond het licht donker is. Tegenstellingen die onafscheidelijk zijn, ze horen bij elkaar.

Indien de wereld vlak zou zijn, dan zou het saai worden. Saaiheid kun je doorbreken, je kunt je leven kleur geven. De wonderschone kleuren van de regenboog die ontstaan uit zonneschijn en regen. Het mooiste ontstaat meestal alleen uit wat voorafgaande opoffering.

Aan het einde komt alles goed, anders is het nog niet het einde.

Aan het einde komt alles goed. Is het nog niet goed? Dan is het nog niet het einde! Een interessante levensfilosofie. Ongetwijfeld de one liner van positief ingestelde personen. Blijven doorgaan, ondanks de moeilijkheden onderweg en nooit opgeven. "It ain't over till the fat lady sings" schreef ik al eens.

 

Maar als het einde er wel is, dan is het goed. Het is gedaan, het is klaar, meer zat er niet in. Wat en hoe je het ook hebt aangepakt en ondernomen, je hebt gegeven wat je dacht dat je moest geven. Tevreden kunnen zijn met het eindresultaat, impliceert stoppen met je af te vragen. Heb ik alles gegeven? Had ik niet meer kunnen doen? Wat als?
Neen, het is wat het is en meer wordt het niet. Dan is aan het einde inderdaad alles goed.

Niets hoeft, paarden wel

Loesje schrijft: Troost je, soms begrijp ik ook niets van mezelf. Uitspraken, dingen die je schrijft of hebt gezegd, die achteraf alleen maar vraagtekens oproepen. Hoe lang je ook nadenkt, je weet bij God niet meer waarom?

Of het zijn dingen die je hebt gedaan. Gedrag wat je niet meer kunt verklaren. Waar achteraf misschien zelfs wat schaamte over ontstaat. Je kunt communiceren en je gedragen vanuit de gedachte dan niets hoeft en alles mag.

Maar vaak hoeft iets wel en niet alleen bij paarden. En soms mag iets niet, ook al ben je goed beslagen. Mag je paarden hoeven? Of hoef je een paard niet te mogen? Zijn het woordspelletjes? Of is het weten te relativeren vanuit een diepere gedachte?

Wie het weet mag het zeggen. Of schrijven. Of tonen.

Het is alsof de duivel ermee speelt

Vaak zijn mijn oneliners gericht op positieve ingesteldheid. "The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams". Eigen verantwoordelijkheid is de basis van onze cultuur. Je leven in eigen handen nemen. Niet hopen op "een beetje" geluk, maar geluk keihard afdwingen.
Je karma is wat jij ervan maakt.

Dat mag allemaal zo zijn, maar wat nu als het dubbeltje de verkeerde kant opvalt? Als je een tragedie moet meemaken, waar bovendien geen eind aan lijkt te komen? Vriend Ferry schrijft over clochards in zijn blog over Parijs. Duidelijk niet de droom van deze mensen, maar wel hun toekomst.

Geluk en pech zijn de keerzijde van het dubbeltje. Soms kun je het omvallen beïnvloeden maar soms ook niet. Het is maar hoe je met geluk of pech omgaat wordt dan vaak gezegd. Dat is misschien zo, maar ze zijn niet hetzelfde. Luxe problemen zijn van een geheel andere orde dan misère, zeker als het pech op pech is. Er schijnt geen licht aan het einde van de tunnel als alles zwart voor je is. Voorlopig is de enige houvast de schouder om uit te huilen.

Soms is iets zo ingrijpend, dat er geen woorden van troost bestaan.

Verschrikkelijk, voor alle inzittenden en nabestaanden.

Genieten van de reis is minstens zo belangrijk als de eindbestemming bereiken

 Natuurlijk is het een ontgoocheling. Nederland rest de troost finale. Een vreemd woord voor een voetbal wedstrijd van twee landen die bij de beste vier van de wereld zijn geëindigd. Buiten de vraag of het ons troost biedt. Wel het moment van afscheid nemen. Dan begint meteen de herinnering.

De herinnering aan heroïsche momenten. De herinnering aan een gezellige tijd. Alleen of in een groep voor de buis, het projectiescherm of langs het veld. Genieten van wedstrijden of van verveling in slaap vallen. Is dat niet het doel van het WK voetbal? Plezier, spanning, teleurstelling, vreugde etc. etc. bieden aan miljoenen mensen over de gehele wereld. Misschien dat deze eindbestemming "plezier bieden", in ieder geval in Nederland, dan toch bereikt is?

Bier is het levende bewijs dat God van ons houdt en ons gelukkig wil zien.

Deze one liner komt van Benjamin Franklin en niet van mijzelf. Zelf zou ik een veel langere lijst dan alleen bier hebben toegevoegd. Feit is wel dat het bier weer rijkelijk vloeit. Voetbal, feest en mooi weer, zijn de beste verkopers. Dat leerde ik bij de Dommelsche Bierbrouwerij.

En ik geef het toe; het is een feest om met elkaar naar wedstrijden van Oranje te kijken. Met een glas onder handbereik. En dat dit een universeel fenomeen is, wijzen de talloze rapportages over fans uit heel de wereld wel uit. Mijn vrienden in Colombia kijken naar hun wedstrijden in de brouwerij. Dichter bij de bron kan niet.

Feesten zonder alcohol kan ook. Absoluut. Maar voor mij en vele anderen is dat net even anders. Niet dat we gelukkiger zijn dan geheelonthouders of de niet voetbal liefhebbers. Misschien hooguit voor een paar uur. En voor sommigen, wanneer ze de volgende morgen wakker worden, zijn die gelukzalige momenten dan weer ver te zoeken.

De shit uit je verleden is de mest voor je toekomst

Elke ervaring, goed of slecht, is een ervaring die je verder kan helpen. Mensen zijn goed in het opplakken van etiketten die heel het leven blijven kleven en meestal verwijzen naar minder goede tijden.

Ik heb vrienden in Colombia en ben op dit moment ook enthousiast over hun voetbalteam op het WK. Na 16 jaar afwezigheid, hebben ze nu twee keer een WK wedstrijd gewonnen, iets was nog nooit eerder gebeurd is.

Natuurlijk is iedere Colombiaan enorm trots, ik inclusief. Al jaren proberen ze zich te ontworstelen aan alle shit uit het verleden. Want het zijn zaken als "wit poeder", "drugs" etc. die wij als eerste roepen als de naam Colombia valt. Dan is het fijn als heel de wereld eens positief verhaalt over je land.

Trek je niets aan van het etiket wat anderen je hebben opgeplakt. Het verleden kun je niet meer veranderen, de toekomst wel.

Taking time to do nothing, often brings everything into perspective

Il dolce far niente, het zalige nietsdoen. De vakantie die voor de deur staat vervult de één met stress van niets vergeten en op tijd zijn. De ander ervaart de gelukzaligheid van de boel de boel laten en we zien wel wat er gebeurt.

We zoeken ontspanning, rust, even helemaal het hoofd leeg. De realiteit is dat het leven gewoon doorgaat met ongelukjes, jengelende kinderen en niet elke dag een stralend blauwe hemel. Als je wacht met het zalige nietsdoen tot het vakantie is, kun je wel eens heel bedrogen uitkomen.

Een moment van bezinning en reflectie, even alles nog eens rustig overdenken is ook werken en minstens zo noodzakelijk. Niets doen kun je leren, ook zonder vakantie.

Wees en blijf jezelf, van de anderen zijn er genoeg

De meeste mensen vergelijken zich bijna constant met anderen, die bijna altijd beter, sneller, knapper etc. zijn dan wijzelf. Anderen bepalen zo de norm waar wijzelf vinden dat we aan moeten voldoen. Vermoedelijk kijken er ook mensen naar jou op en zo wordt jezelf de norm voor anderen.

Jezelf blijven en in jezelf blijven geloven, is niet gemakkelijk. Constant willen voldoen aan normen en waarden die je feitelijk jezelf oplegt, ook niet. Breek er eens uit, doe eens gek. Van Katherine Hepburn komt de uitspraak "If you obey all the rules, you will miss all the fun.

 

Life is all about making choices.

Keuzes maken is van elke dag. Vele keuzes zijn routine matig, ze zijn niet diep ingrijpend en hebben relatief kleine consequenties. Soms is kiezen wel ingrijpend. Bijvoorbeeld als je op een figuurlijke tweesprong staat in je leven. Zoals het uitbreiden van je carrière en ambitie enerzijds of juist meer de behoefte aan "quality time" anderzijds.

 

Dat is geen keuze uit twee kwaden of kiezen tussen kwaad en goed. Maar het blijft wel kiezen en dat kan lastig zijn. Het lastigste is geen keuze te maken. Te blijven twijfelen en je ongemakkelijk blijven voelen. Nadenken over belangrijke beslissingen in je leven is een goede zaak. Blijven nadenken brengt je nooit verder. Is die keuze echt onherroepelijk? Kies en ga ervoor. Lukt het niet? Probeer zoveel als mogelijk terug te draaien en je bent weer een ervaring wijzer.

Vooral zo doorgaan

 Kent u hem nog? Choreograaf Barry Stevens die met de kreet "vooral zo doorgaan" deelnemers niet wilde ontmoedigen met zijn oordeel maar vooral aansporen om te blijven dansen, trainen, oefenen etc. etc. om zo toch het doel te kunnen bereiken.

Het leven is niet altijd een feestje, soms valt het gewoon tegen. Winston Churchil schreef (met dank  aan Ferry) "Het leven is als een toneelstuk. Eerst speel je zelf de  hoofdrol, dan een bijrol, dan souffleer je anderen en tenslotte zie je hoe het doek valt".

Geloven in het feit dat je zelf de rol kunt bepalen die je wilt spelen en kunt schitteren zoals je wilt schitteren, is hoofdzakelijk een kwestie van vooral zo doorgaan.

Vaak zijn drie woorden voldoende; Dank je wel!

Ik herinner mij uit een conference van Nederlands Hoop in Bange Dagen met Freek de Jong en Bram Vermeulen, de aanmoedigingsprijs. Een jonge schrijver die net op het punt staat zijn treurige schrijverscarrière dan maar te beëindigen krijgt tijdens het boekenbal de aanmoedigingsprijs.

Ik moest daaraan denken toen Ferry van der Vliet mij 50 quotes stuurde die hij had gevonden, zodat ik voorlopig materiaal genoeg zou hebben voor mijn 1linerquote blog.

Dank je wel, Ferry. Toch maar doorgaan dan?

It takes two to tango!

Soms kom je in situaties waarin je helemaal niet wilt zijn. Bijvoorbeeld als alles tegen zit of wanneer het lijkt dat je alleen maar pech hebt. Je komt dan met vragen te zitten als: Wat is er gebeurd? Wat heb ik fout gedaan?

Zelfreflectie is goed, zolang dat niet omslaat is zelfdestructie. Niemand is zonder fouten en verbeterpunten zijn er altijd. Maar dat geldt voor alle partijen. Het zegt ook wat over de kwaliteit van de manager zelf, wanneer deze alleen maar klaagt over de kwaliteit van zijn medewerkers.

Zwartepieten, d.w.z. alle schuld bij de ander neerleggen of alle schuld op je nemen, leidt niet tot oplossingen.

Het moment van genieten ligt in het heden

Mijn to do lijstje blijkt niet tegen de zon te kunnen! Dank je wel Wendy dat ik hem mag gebruiken. Belangrijker dan te schrijven of te praten over "het genieten", is het genieten zelf. En dan niet morgen met grote dromen en plannen over hoe, met wie en wanneer we gaan genieten. Of door terug te denken aan hoe we hadden kunnen genieten of hebben genoten.

Genieten kun je het beste nu en van alles of zelfs niets.

Hetgeen de één aanbidt, kan de ander verafschuwen.

Carnaval is één van de periode waarin onze kleine land nog smaller wordt. De periode van stereotypen en stigmatisering. De ietwat koele, verstandige en vooral nuchtere Noorderling tegen de Bourgondische en vooral niet nuchtere Zuiderling.

Carnaval omschrijven ligt tussen uitersten. Van één groot feest van ongedwongenheid tot vier dagen van verplichte losbandigheid. De waarheid ligt niet in het midden. Zoals jij het ervaart, zo is het! Die waarheid verandert alleen als ons beeld en/of ervaring verandert.

Als het geheim van het succes in boeken zou staan, hoef je alleen te kunnen lezen.

Het geheim van een succesvolle kok staat niet in zijn kookboek. In het kookboek staan recepten. De combinatie van kennis en vaardigheid alsmaar blijven vernieuwen en toepassen, resulteert in creaties die alom bewondering oproepen.

Je sais, je sais que je sais jamais, schreef een beroemde culinaire grootheid. Ik weet, ik weet, dat ik nooit weet. Er is altijd meer te leren, uit te proberen, te vernieuwen etc. In en buiten de keuken.

Doen kunnen we alles, maar dan ook alleen allen tezamen

Met dank aan vriend Ferry, deze uitspraak van Koningin Juliana. Heel toepasselijk toen ik zojuist een email opende van een organisatie die vol in beweging is. Veel veranderingen tegelijk, waarvan sommigen zelfs redelijk complex.

Vooruitgang die alleen gemeten kan worden in kleine stapjes en succesjes. Het zoeken naar de gemakkelijkste weg is een menselijke eigenschap. Daar is niets mis mee zolang jouw weg maar leidt naar het gemeenschappelijke doel. Anders wordt de weg van samenwerking een wirwar van wegen en weggetjes die uiteindelijk nergens toe leiden.

Walk the talk.

Doe wat je beloofd. Wees consistent in je daden m.b.t. hetgeen je in woorden en gedrag uitdrukt. Dat is de boodschap van deze slogan. Maar ik zie hierin ook een tweede betekenis. Die van communicatie. Belangrijke berichten niet alleen schriftelijk communiceren of eenmalig via peptalks. Walk the talk. Loop letterlijk de organisatie in en bespreek het bericht. Was het duidelijk, zijn er vragen, wat is de feedback? Iedereen verwerkt informatie op zijn eigen manier en in zijn eigen snelheid. Belangrijke berichten moet je consistent en continue herhalen, uitleggen, toelichten als je wilt dat ze begrepen worden.

Beter boter bij de vis dan boter op je hoofd.

Wie durft en kan beweren dat hij of zij geen boter op zijn hoofd heeft? Dat we aanmerkingen op anderen hebben, terwijl we zelf nou ook niet bepaald feilloos zijn.
Blijf in ieder geval uit de zon of weg van de oven, als je boter op je hoofd hebt. Dat is het gezegde. Boter bij de vis en alles de oven in! Dan werkt boter veel beter.

Om te groeien zijn doorzettingsvermogen en tijd nodig.

Ongeduld heeft vleugels en vliegt zijn doel voorbij. Voornemen pakt zijn koffers maar mist de reiskoets. Wilskracht vertrekt te voet en komt waar zij wezen wil.

Het citaat komt van comtesse Diane de Beausacq (19 eeuw) en het verklaar de reiskoets. Wel sterk dat dit citaat zoveel eeuwen later en met nog veel meer transportmiddelen tot onze beschikking, niets aan waarde heeft verloren.

Groei kan ontstaan in de meest bizarre omstandigheden maar heeft altijd tijd en doorzettingsvermogen nodig om tot volle wasdom te komen.

Ervaring is nuttig zolang het niet je gevangenis wordt

Ervaring opdoen is misschien wel het belangrijkste leermoment in ieders leven. Je neus stoten helpt bijvoorbeeld om de volgende keer niet dezelfde fout te maken. Positieve ervaringen blijven lang hangen en doen ons er naar terug verlangen.
De opstapeling van leermomenten en ervaring doet ons zelfvertrouwen groeien, want we zijn vertrouwd geraakt met wat komen gaat.

Ervaring dwingt ons ongemerkt ook steeds hetzelfde pad op. Het houdt ons gevangen in onze vaste gewoonten en aannames. Om die comfortzone te verlaten moeten we uitbreken uit de zelf gebouwde gevangenis. We moeten weer bereid zijn onze neus te stoten om weer nieuwe verrassingen te kunnen ontdekken.

No beauty shines brighter than a good hart

Net ontdekt op Face Book, dank je wel Keijl. Ik vind dit een perfect voornemen om 2014 mee te beginnen. Mijn goede hart meer laten stralen.

De wensen voor een voorspoedig en vooral gezond 2014 stuur ik sowieso. Plus de wens dat jij je goede hart nog meer laat stralen de komende jaren. Natuurlijk hebben we allemaal ook minder sterke kantjes, dat is niet meer dan normaal. Maar zolang je goede hart overwint, zal je altijd meer ontvangen dan je geeft.

Aangezien niemand zonder liefde of wat aandacht kan, kan een goed hart zeer fel stralen als slechts een klein beetje voldoende zou zijn.