Natuurlijk is het een ontgoocheling. Nederland rest de troost finale. Een vreemd woord voor een voetbal wedstrijd van twee landen die bij de beste vier van de wereld zijn geëindigd. Buiten de vraag of het ons troost biedt. Wel het moment van afscheid nemen. Dan begint meteen de herinnering.De herinnering aan heroïsche momenten. De herinnering aan een gezellige tijd. Alleen of in een groep voor de buis, het projectiescherm of langs het veld. Genieten van wedstrijden of van verveling in slaap vallen. Is dat niet het doel van het WK voetbal? Plezier, spanning, teleurstelling, vreugde etc. etc. bieden aan miljoenen mensen over de gehele wereld. Misschien dat deze eindbestemming "plezier bieden", in ieder geval in Nederland, dan toch bereikt is?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten